11-01-2014 – Schiphol - nu eerst naar Déli France

Glimlachend zette de ober van het hotel gisteravond twee blikjes Bavaria Malt voor ons op tafel. “Morgen zeker hetzelfde, maar dan met alcohol daarin?” We hebben alleen maar geknikt en hem niet uitgelegd dat we in Nederland absoluut niet voor Bavaria gaan, maar dat daar nog veel meer lekkers te verkrijgen is. Bij het afrekenen wist hij nog te vertellen, dat hij ons om vier uur in de morgen naar het vliegveld zou brengen. Dat laatste gaf ons een heel gerust gevoel en we hebben ongetwijfeld daardoor heel rustig geslapen.

De vlucht met een tussenlanding in Istanbul, ging heel voorspoedig. Van de knappe jongedame naast ons hebben wij weinig kunnen genieten, want meteen na het plaatsnemen ging een kleed over haar heen en we hebben van haar helaas niets meer gezien.

0460  0461

En nu gaan we hier op Schiphol eerst iets doen wat inmiddels een vast ritueel geworden is ....: een stokbroodje oude kaas bij Déli France halen.

Op 11 februari aanstaande zullen wij terug naar Teheran vliegen om de reis voort te zetten. Mocht in de tussentijd nog wat gebeuren, dan zullen wij dat op de site zetten. Zo niet, dan vervolgen wij ons verslag op de dag dat wij vertrekken. Groetjes!!



09-01-2014 – het zijn net de donkere dagen voor de kerst

De twee à drie laatste dagen van een reis geven je vaak een onbestemd gevoel. Het komt waarschijnlijk door de voorbereidingen voor het vertrek, het intussen toch nog wat willen ondernemen en tegelijkertijd weten dat je snel onderweg naar huis bent. Wij vergelijken ze met de donkere dagen voor de kerst.  

Ondanks dat we half februari aanstaande  weer hier terug zullen zijn, voelen wij dat onbestemde nu ook. Het was dan ook heel prettig, dat alles in een stroomversnelling kwam. We hebben het besluit laten varen om eerst naar Esfahan te gaan. We zijn snel gaan pakken. De fietsen en bagage hebben wij bij het hotel in Yazd gelaten.

Gistermorgen om even voor zeven vertrok de trein, die ons keurig om kwart over twaalf in Teheran afleverde. Om precies één uur lieten wij de sleutel in de deur van onze hotelkamer glijden. Een uurtje later wandelden wij door de hoofdstad van Iran om de eerste indrukken op te doen en een bezoekje aan de bazaar te maken.

xxxx


Eerder hebben we gehoord, dat deze stad niet één van de mooiste was. De luchtvervuiling hier zou ook een van de meest zware ter wereld zijn. Wij hebben geen reden om aan te nemen, dat dit alles niet zou kloppen. Nee, het is geen stad waar je wat langer zou willen blijven. Maar sommige dingen vallen wel op.

xxxx


Morgen zullen wij nog proberen of wij hier dingen kunnen vinden die ons op andere gedachten kan brengen, maar we betwijfelen het. We kunnen ons nu geheel richten op de terugreis, die zonder ruimbagage en fietsen naar verwachting heel comfortabel zal verlopen. Overmorgen weten we het, want om half acht in de morgen zal ons vliegtuig hiervandaan richting Istanbul vertrekken.


routelink                              http://goo.gl/maps/e27x9

standplaats                          Teheran

route kilometers                       0                       totaal                   4680

extra kilometers                       0                       totaal                     387

hoogtemeters                           0                       totaal                 23509



07-01-2014 – www.pushbikegirl.com is door sneeuw ingehaald

Als langeafstandsfietsers elkaar in deze periode tegenkomen, is de één nieuwsgierig hoe de ander de winter door denkt te komen. Als de omstan- digheden het toelaten, heeft men één ding voor ogen: niet zozeer de vorst vermijden (je kunt je daarop heel goed kleden), maar de sneeuw zien te voor te blijven.

Heike Pringruber, over wie wij in Tabriz hoorden en later in Esfahan stom- toevallig ontmoetten, was Iran via oud Sovjet-Rusland Iran binnen-gekomen en had in de bergen van het grensgebied al heel wat sneeuw meegemaakt. Om de sneeuw op de vlakte voor te blijven is zij van Esfahan naar Shiraz (ligt op dezelfde hoogte als Koeweit) gefietst. Van haar hebben wij zojuist een mailtje ontvangen, dat het in Shiraz voor het eerst in twintig jaar sneeuwt. De winter is dit jaar inderdaad vroeg en heftig ingetreden. In Yazd (zestig millimeter regen per jaar), waar we nu verblijven, heeft het vannacht ook gesneeuwd en via de e-krant (NRC) vernamen wij dat het in Teheran ook wit is (geweest). Zelf zijn wij benieuwd wat wij aan zullen treffen als wij weer in Iran terugkomen. Het begin van onze verdere reis zal grotendeels daarvan afhangen.

Yazd is een heel oude stad (volgens Unesco wellicht de oudste stad ter wereld), maar daar merk je niets van, wanneer je deze stad nadert. Het is gewoon een moderne stad, met volledig ingesloten een antiek centrum met kleine straatjes en steegjes. De hoge muren aan weerszijden daarvan, verraden niets van hetgeen wat zich achter die muren bevindt. Nee, dat moet je bij toeval een open deur aantreffen of weten, waar je naar binnen kan komen. Vaak liggen achter die muren schitterende huizen, die soms nog in opknapfase zijn. Andere, minder grote deuren in de steegjes verraden waar een heel gezin in een kleine ruimte de thuisbasis heeft (of inmiddels heeft gehad).

Het straatbeeld van Yazd vertoont wat kleding betreft een traditioneel (zwart) karakter, afgewisseld met kleurrijkere kleding van de Nomaden, die zich ’s-winters in het gebied ten zuiden van Yazd en Shiraz terug- trekken. Als wij door de winter straks gedwongen worden een zuidelijker route aan te nemen, zullen wij zeker proberen deze nomaden (drie miljoen verdeeld over meer dan tien stammen) te bezoeken.





routelink                              http://goo.gl/maps/dfrZU

standplaats                          Yazd

route kilometers                      0                         totaal                   4680

extra kilometers                     20                        totaal                     387

hoogtemeters                          0                         totaal                 23509



05-01-2014 – pakje per DHL  – dat zit wel snor (dachten we ..... )

We zouden het bijna vergeten: het DHL-pakje. Anderhalve week geleden heeft men ons bevestigd, dat het naar Nederland teruggestuurd zou wor- den. Het laatste wat we gehoord hebben, is dat het bij de Turkse douane oponthoud zou hebben. Vreemd, er zit toch niets in wat verkeerd zou zijn, of misschien toch?!

We weten immers niet, wat over de inhoud van het pakketje op het reçuutje geschreven is. Misschien staat er wel op: ”twee ventielen en een opblaasmatje”, want dat zit er daadwerkelijk in. Het is maar hoe je het uitlegt.

In onze gedachten zien we het al voor ons. In een kleine bomvrije ruimte staat een tafel met daar omheen een aantal Turken met brede schouders en forse zwarte snorren. Iedereen in Turkije wil wel zo’n snor. Het is daar tegenwoordig transplantatieobject nummer één (red.) Aan het plafond hangt een lamp die met een felle lichtbundel een witte cirkel op de tafel projecteert. Precies in het midden van die cirkel ligt al weken ons DHL-pakje. De snorrenwietsers mompelen wat binnensmonds, want dat moet als je zo’n mooi zwart ding onder je neus hebt hangen, maar niemand hoort daardoor wat de ander zegt, maar je ziet ze wel denken.



Een opblaasmatje, het is nogal wat, hoe verzin je het! En met die ven- tielen kan je wel van alles opblazen! Vorige week hebben ze in de jacht- haven nog een rubber bootje opgeblazen. Je kunt er ook ballonnen mee opblazen en die de lucht in laten vliegen. Je moet er niet aan denken. Vanochtend zijn bij het vliegveld ook al een paar Airbussen de lucht in gevlogen. Nee, laat dat pakketje maar even liggen, morgen zien we wel verder.” Als die Bromsnorren even later weer de ruimte verlaten hebben, halen ze opgelucht adem “Gelukkig weer niets gebeurd!” En daar gaat het nu om, er gebeurt gewoon niets. Zo gaat dat dag in dag uit en ons pak- ketje blijft gewoon onaangeroerd op die tafel liggen.

Waarom? We weten het niet, het zou best achterdocht kunnen wezen, maar als diezelfde Turken in het plaatselijke sufferdje, bij ons is dat Het Kompas, lezen dat een Islamitische bijeenkomst is afgelast vanwege scheuren in de moskee, dan denken ze toch ook niet meteen aan uit de hand gelopen brommeroverlast?

We zien wel hoe het verder afloopt. Wij gaan er in elk geval van uit, dat het pakketje nog niet in Nederland terug is als wij weer naar Iran vertrekken (op 11 februari 2014).

Voorlopig hebben wij het heerlijk naar het zin in Yazd, op weg waar naar- toe wij in de vrieskou nog een mijlpaaltje hebben bereikt.




routelink                              http://goo.gl/maps/dfrZU

standplaats                         Yazd

route kilometers                      0                          totaal                  4680

extra kilometers                     20                         totaal                    387

hoogtemeters                          0                         totaal                 23509



03-01-2014 – Meybod - hier laten we ons extra verwennen

Toen wij eergisteren door de dubbele deur naar binnen gingen, werden wij aangenaam verrast. Het hotel blijkt een met stijl gerenoveerd landhuis te zijn, dat ook ‘s-avonds een gezellige warmte uitstraalt.





Meteen bij onze binnenkomst werden we verwelkomd door een vlot gezel- schap uit Teheran, met daarbij een paar ondeugende  jongedames, voor hun begrippen lekker uitdagend gekleed, die met ons op de foto wilden toen ze onze fietsen hadden gezien.



Het management is redelijk jong maar bedreven, erg energiek en heel gastvrij.


Voordat we het door hadden, werden we gisteren door twee van hen door Meybod meegevoerd. Eerst een witte en een rode biet eten om je warm te houden,



daarna fietsend een brommertje achterna, door de smalle steegjes naar het oude fort,





de “pigeon tower” die meer dan vijfduizend nestruimtes bevat, met aan de buitenkant een brede witte band om slangen te weren.





de plaatselijke caravanserai, noem maar op,





om uiteindelijk te eindigen bij de viering van de laatste dag van het Reza feest, waarbij zo’n veertien draagbaren door de straten werden gedragen.



En als je zo’n hele tijd buiten bent geweest, dan gaat een heerlijk bord eten er goed in. Wel met een beetje weemoed naar thuis, want daar staat een compleet ander plaatje op de etiketjes van de flesjes.



Vanochtend zijn we na een hartelijk afscheid vertrokken. Maar dat vond men waarschijnlijk niet genoeg, want halverwege onze rit naar Yazd kwam men ons toeterend achterop en moest op de vluchtstrook toch nog even een fotootje met de hele familie erop worden genomen.



routelink                              http://goo.gl/maps/dfrZU

standplaats                         Yazd

route kilometers                     57                        totaal                   4680

extra kilometers                       0                        totaal                     367

hoogtemeters                       167                        totaal                 23509



01-01-2014 – het nieuwe jaar begint goed – we mogen voor een tweede keer Iran in

Oudjaar is altijd een lange dag, zo ook die van gisteren. Nadat we gisteren in de hal van de thee hadden genoten, stonden de drie jongens al te popelen om ons het dorp te laten zien. Gelukkig maar, want in het doolhof van straatjes en steegjes waren we ongetwijfeld verdwaald.

0823  0821  0266  0808  0236  0235  


Het duurde niet lang of kinderen kregen ons in de gaten. Toen Maria ook nog door “Moeder Overste” van de dorpskeuken werd opgemerkt en daar een rondleiding kreeg, was het feest helemaal compleet.

0799  0789  0784  0785

In het hotel overnachten ook twee Iraniërs, die als geoloog bij een mijn in de buurt betrokken zijn. Nu zij een paar vrije dagen hebben, zijn de vrouwen ook overgekomen. Door dit vrolijke groepje worden wij ’s-avonds naar  de viering / herdenking van de geboortedag van Iman Reza meegenomen. Wat het schouwspel precies inhoudt, zijn wij nog niet te weten gekomen. Wel zagen wij, dat een grote handbaar die wij ’s-middags al hadden opgemerkt, een grote rol was toebedeeld.

0289  0826  0801

Voordat wij vanochtend vertrokken, kregen wij een mailtje, dat Teheran het goed vond, dat wij een tweede keer Iran bezoeken. De authorisatiecode voor het visum is weliswaar opgestuurd naar …. Istanbul, maar tegen de tijd dat wij in Nederland zijn, zal hij in Den Haag ook wel te vinden zijn. We weten nu zeker, dat wij onze fietsen en bagage hier kunnen laten als wij straks even terug naar Nederland gaan.  

Nu fietsen we door Meybod heen. Het is niet zo’n grote plaats, maar als je ergens naar op zoek bent, is het kleinste dorp al groot genoeg. Wij kunnen de plek waar we willen overnachten, gewoon niet vinden. Met plaatselijke hulp staan wij uiteindelijk bij een uitbouwtje naast twee winkelpanden. Een  dubbele deur, met een manlijke en vrouwelijke klopper, staat uitnodigend open.

0301  0334  0335

Die deur zou van het hotel moeten zijn. We twijfelen een beetje, maar zijn wel heel nieuwsgierig als wij daardoor naar binnen gaan.

routelink                              http://goo.gl/maps/Psoae
                         
standplaats                         Meybod

route kilometers                       53                           totaal                   4623

extra kilometers                         0                            totaal                     367

hoogtemeters                         124                            totaal                 23342

 

                                                   "in oosterse sferen"

een bonte verzameling indrukken