24-08-2014 – Het herstel gaat heel voorspoedig.

Een paar dagen geleden is Guus in Amstelveen op controle geweest. Men was daar zeer content omtrent het herstel. De komende weken moet hij zich nog wat rustig houden, maar mag alles doen als hij maar goed naar zijn lichaam luistert. En dat doet hij.

De vlucht naar Bishkek is inmiddels geboekt. De keuze is nu op Aeroflot gevallen, niet zozeer vanwege de kwaliteit maar puur op basis van de Hollandse zuinigheid. Vroeger had deze maatschappij een slechte naam vanwege de betrouwbaarheid van het materieel waarmee ze vlogen. Men vliegt nu voornamelijk met Airbussen (men heeft een enkele Boeing) en lid is van het Skyteam, waartoe onder meer ook KLM, Air France, Swiss Air behoort.  Er is voor ons geen enkele andere drempel meer, dan dat het een Russische maatschappij is, die feitelijk in de huidige omstandig- heden geboycot zou moeten worden, maar dat is niet aan ons alleen. We moeten nu alleen in Moskou overstappen. We hopen alleen dat het niet zo gebeurt.


We hebben afgelopen vrijdag in Barendrecht het visum voor China afge- haald. We hadden ingezet op een zestig dagen exemplaar, maar ook in Nederland blijken die niet meer afgegeven te worden. Heel jammer, want nu zijn wij in China toch weer wat dagen met de verlenging daarvan kwijt. Het is niet anders.

Niets staat de terugkeer naar Azië meer in de weg. De tijd tot dat moment zullen wij hard nodig hebben voor de voorbereidingen. Bij de Ortlieb-dealer in Schiebroek moeten wij nog een nieuwe dop voor de waterzak en ophangbeugels voor één van de fietstassen halen. Bij Leensvaart in Heenvliet staan wij morgen op de stoep voor nieuwe tandwielen, kettingen en cassettes.

Ook gaan wij nog op zoek naar vervanging van één van de camera’s. De alweer wat jaartjes oude Canon SX 120 heeft krasjes op de lens gekregen door de automatische lenssluiting. Men zegt dat dit vaker bij Powershots voorkomt, maar we mogen niet vergeten, dat er al ruim twaalf duizend foto’s mee zijn gemaakt.

Op 3 september zullen wij de oversteek naar Kirgizië maken, het land dat door zijn vele gedaanten, ons zo heeft intens heeft verrast. Naast Noord- Laos staat dit land op de lijst, waar we heel graag nog wat langer zouden willen blijven.

Kortom, we zijn op alles voorbereid, laat het maar weer beginnen. We zijn er klaar voor!!



13-08-2014 – even bijkomen van een lange en vermoeiende dag

Het is negen uur in de avond. We hebben zojuist nog even bij Frans in “Het Centrum” een biertje gehaald, Maria een Erdinger Weissner, Guus een “bolleke” met daarin een lekkere Leffe Blond. Maar nu zijn we echt aan een beetje slaap toe.

Vanochtend elf uur werd Guus door een lieftallig en vooral humoristisch verpleegster(-tje) uit de centrale hal van het ziekenhuis opgehaald.



Het was zover. Zowel het “operatie-klaar” maken als de nazorg nadat onze patiënt om twee uur werd, verliepen heel luchtig maar zeer zorg- vuldig en werd af en toe een traantje van het lachen weggepinkt. Als iets toch moet gebeuren, dan moet het maar op een zo humoristisch moge- lijke wijze. En dat had iedereen in het Medisch Centrum Amstelveen goed in de gaten, klasse!

Wil je weten hoe zo’n kijkoperatie in zijn werk gaat? Kijk dan even naar het volgende animatiefilmpje:

http://www.youtube.com/watch?v=Qj9_VqBxjww

Een paar dagen geleden hebben we de hotels op onze route in China daadwerkelijk geboekt, vijftien stuks om precies te zijn. De bevestigingen daarvan hebben we aan het visumbureau doorgemaild, die daarmee aan de slag zijn gegaan. Guus was net uit de narcose of hij werd door dat bureau gebeld. De ambassade gaf niet eerder een visum af dan wanneer de vlucht naar (de omgeving van) China geboekt was. Dat laatste konden wij nu net niet omdat wij die niet eerder kunnen boeken dan wanneer vaststaat dat Guus volledig hersteld is. Men begreep dat wel. Ze gaan verder met de aanvraag wanneer zij de boekingsbevestiging hebben ontvangen. Eens temeer zijn wij er heel tevreden mee dat wij een visumbureau in de hand hebben genomen. Het heeft ons nu al twee keer een nodeloze rit naar Den Haag bespaard.

Guus mocht een nachtje blijven als hij dat wilde, maar hij voelde zich om zes uur ’s-avonds dermate goed, dat hij meteen mee naar huis is gegaan. Omdat hij op dit moment het “lekkerste” op zijn rug ligt met iets opgetrokken benen, heeft hij voor die houding een plekje op de bank opgezocht. Slapen zal hij toch wel. Volgende week wordt hij voor controle in Amstelveen terug verwacht. Ze kijken nu al naar hem uit.




31-07-2014 -  noodgedwongen de kluit belazeren

Tien dagen geleden zijn we weer in Nederland aangekomen, een mooi moment want het was precies een jaar geleden dat wij vanuit Nederland vertrokken. Ondanks de omstandigheden hebben wij er toch een leuke dag van gemaakt.

De afgelopen dagen stonden in het kader van voorbereidingen voor de operatie. Onze zorgverzekeraar (ONVZ) heeft een kliniek gevonden in Amstelveen (www.mc-amstelveen.nl) . Deze heeft de kortste wachttijd qua polibezoek en de opname daarna (één respectievelijk twee weken).
Gisteren zijn we er geweest, een kleine en uiterst moderne privékliniek die gedreven wordt door een tweetal chirurgen, doctor Cuesta en doctor Jansen.

De kennismaking met doctor Cuesta was heel verrassend. De goede man, van Guus zijn leeftijd, wist te vertellen dat hij eveneens dolgraag op de fiets zat. Het schept wel gelijk een band. Over een goede twee weken gaat hij op vakantie. Zijn bestemming was bijna dezelfde geweest als vanwaar wij vertrokken: Kirgizië om daar een tijdje rond te fietsen. Van- wege tijdgebrek bij de voorbereidingen heeft hij daarvan afgezien. Nu hoopt hij het volgend jaar te kunnen verwezenlijken. Best wel jammer, want anders hadden we misschien wel een stukje samen op kunnen fietsen.

De ingreep (een kijkoperatie waarbij aan beide zijden van de lies een matje zal worden aangebracht) zal zoals verwacht, over twee weken plaatsvinden. In de tussentijd kunnen wij ons onder meer bezig houden met een nieuw visum voor China. Het exemplaar dat we nu hebben zal ongebruikt op negentien augustus aanstaande verlopen. Zoals verwacht heeft dit heel wat voeten in de aarde.

Bij ons aan de andere kant van de Oude Maas ligt Barendrecht. Daar is Visum International gevestigd, een bureau dat wij in de hand hebben genomen om een nieuw Chinees visum te regelen. Zij berekenen uiter- aard wel een “fee”, maar die weegt niet op tegen het minimaal twee keer naar Den Haag op en neer rijden. Daarnaast weet zo’n bureau van alle “in’s and out’s” Voor een gewone sterveling blijft het een doolhof en is het uiteindelijk verkrijgen van een visum telkens weer een verrassing.



We zijn al een keer in Barendrecht geweest, maar onverrichter zake weer teruggekeerd. Een volledig ingevuld applicatieformulier, een volledig reis- schema over een periode van zestig dagen, een pasfoto volgens speciale Chinese afmetingen, het was niet genoeg. Ook niet dat het feitelijk een vernieuwing van ons huidige visum betrof. Het zou geen schijn van kans hebben zonder dat wij ook daadwerkelijk de hotels volgens het schema hadden geboekt.


Morgen gaan we dan ook maar bij www.booking.com hotelovernachtingen boeken en daarbij goed opletten, dat wij ze na het verkrijgen van het visum kosteloos ook weer kunnen annuleren. Of je wilt of niet, je bent gewoon gedwongen de kluit te belazeren.

Wat zou het toch een heerlijkheid zijn als je gewoon op een linkje zou kunnen klikken on je visum (natuurlijk ook digitaal) te kunnen verkrijgen.




19-07-2014 – tienduizend kilometer – tijd voor groot onderhoud

Heen en weer de kliniek hebben wij al fietsend onze kilometerstand naar boven af weten te ronden. Tienduizend kilometer leek, toen wij uit Nederland vertrokken, heel ver weg. Nu zítten dan we heel ver weg en is alles heel snel gegaan. Niet alleen de tijd, maar ook de kilometers zijn omgevlogen.


Tienduizend kilometer, een mooi moment voor groot onderhoud. Allereerst de fietsen, waarvan de ketting en in ieder geval één tandwiel aan vervanging toe is. De banden houden het wonderwel nog goed uit. Morgen rijden we even langs de Velo Bikeshop om te zien waarmee zij ons kunnen helpen. Anders nemen wij het nodige wel uit Nederland mee. Ja, je leest het goed: “… uit Nederland mee”!




Zoals we al hebben aangegeven, is Guus ook aan groot onderhoud toe. De arts in de kliniek heeft woensdag aangegeven, dat operatie onvermijdelijk is, maar adviseerde ons (heel eerlijk!) dit in Nederland te laten doen omdat de gehanteerde methodes hier minder vooruitstrevend zijn, dan die in vaderland. Het herstel duurt daardoor hier minimaal een maand langer (= twee maanden). Ook is daarna niet gegarandeerd, dat je alles kunt doen en weer op de fiets kunt stappen. Kortom: heel anders dan we tot nu toe hadden gedacht.

Een paar dagen geleden dachten we nog: “laat alles nu maar in een stroomversnelling komen”. Dat laatste is nu inderdaad gebeurd. Alleen de vertaling vanuit het Russisch naar het Engels van het ziekenhuisrapport heeft wat op zich laten wachten, omdat de tolk van het ONVZ een tweetal dagen afwezig was. De alarmcentrale van de ANWB behartigt (zonder praatpalen) de belangen hier van het ONVZ, doet dat heel professioneel en heeft zojuist laten weten, dat niets meer de terugkeer naar Nederland in de weg staat. Meteen daarna werden wij door de reisverzekering gebeld. Ze hadden het dossier al van de ONVZ gekregen. Als het aan hen lag, hadden wij morgen al in het vliegtuig op weg naar huis gezeten, met compleet fietsen en alle bagage.

We hebben de dame maar snel uit de droom geholpen en haar verteld dat onze plannen heel wat anders waren. We laten onze spullen gewoon hier en vervolgen onze reis op het moment, dat dit mogelijk is. Het enige dat we wel mee naar Nederland zullen nemen, is de winterkleding die we straks absoluut niet meer nodig zullen hebben. In het begin van volgende week zullen wij weer op Schiphol eerst een kop koffie met een broodje oude kaas bij Deli France kopen om daarna de weg naar huis te vervolgen. Haar laatste vraag was nog of Guus liggend vervoerd wilde worden. Het leek heel aanlokkelijk, maar daarna toch maar aangegeven dat de mogelijkheid, om wat beter de benen te strekken, al voldoende was.

Onze verwachting is dat wij over ongeveer een maand weer naar Bishkek vertrekken om onze reis richting China te vervolgen. Blijf intussen de site raadplegen of laat gewoon in het gastenboek een berichtje achter, dat je graag wilt weten wanneer wij onze reis gaan voortzetten. Als tussentijds wat vermeldenswaard is, dat krijg je dat ook meteen te horen.

Op dit moment resteert ons even niets anders, dan jullie vanuit Bishkek de hartelijke groeten te doen, bij deze!

Maria en Guus


routelink                              http://goo.gl/maps/ZIVIw

standplaats                          Bishkek

route kilometers                      0             totaal                   9177

extra kilometers                     11            totaal                     823  

                                                            grand totaal        10000

hoogtemeters                           0           totaal                  49559



15-07-2014 – en toch vervelen we ons absoluut niet

Heel onverwacht zitten we dan toch weer in Kirgizië. We vervelen ons niet, dit land blijft ons boeien. Het wachten op de ontmoeting met de chirurg duurt voor ons gevoel wel heel lang. Om de tijd te doden pakken we vaak de fiets om over goed asfalt de omgeving wat verder te verkennen. Aan de zuidkant van Bishkek lonken de bergen. De weg daarheen stijgt constant en heel geleidelijk, twintig meter per kilometer. Het verzekert je ervan de weg terug niet te hoeven trappen. Al stijgende heb je genoeg tijd om de omgeving heel rustig in je op te nemen.

Overdag waait een (soms stevige) bries, die je wat verkoeling geeft, maar gelukkig er ook voor zorgt, dat de luchtvervuiling in de stad niet blijft hangen. Omstreeks het middaguur is het hier ruim veertig graden, maar we hebben daar steeds minder hinder van.





De sfeer in het guesthouse is dit keer heel leuk. Soms heeft iemand op zijn visumjacht een teleurstelling te verwerken, maar wordt door anderen er dan snel overheen geholpen. Iedereen heeft hier wel een deukje opge- lopen. Aan sommigen kun je zien, dat ze wel heel graag hun reis vervol- gen, maar het toch jammer vinden deze plaats te verlaten.

De wederhelft van de Japanse eigenaar is een weekje met de drie kleine kinderen er tussenuit. De goede man doet er nu ook van alles aan de gasten naar het zin te maken. Dat ook anderen dit door hebben gehad, blijkt uit www.wikitravel.org waar letterlijk staat vermeld: “The Japanese half of the owners might join you to the nightlife of the city, if his wife is out of town”.

Morgen om één uur staan we bij de kliniek op de stoep. We hopen wel dat dan alles in een stroomversnelling komt. We zijn hier al vijf dagen, het wordt gewoon tijd dat er iets gebeurt,


routelink                              http://goo.gl/maps/ZIVIw

standplaats                          Bishkek

route kilometers                      0                       totaal                   9177

extra kilometers                     85                      totaal                     812

hoogtemeters                       712                      totaal                 49559



11-07-2014 – een onverwachte wending in ons voorgenomen traject

Gisterochtend zaten we voor acht uur op de fiets. Wel later dan we ons voorgenomen hadden, maar door de warmte konden wij de avond daar- voor de slaap niet vatten. In de tijd die we wakker hebben gelegen, heb- ben we van alles nog eens de revue laten passeren en naar aanleiding daarvan ons reisplan wat aangepast. We zouden aanvankelijk, boven Bishkek langs, naar Almaty fietsen om daarna “even verderop” de grens met China over te steken.

Maar wat wil nu het geval. Guus tobt al een maand of twee met een liesbreuk. Het stuiter-asfalt en wasbord-gravel van de afgelopen periode hebben daar absoluut geen goed aan gedaan, waardoor het steeds meer wat op gaat spelen. Wij zijn voorzichtig hiermee doorgefietst, maar wel in ons achterhoofd gehouden dat, als het nodig is Almaty en Bishkek voor noodzakelijke zorg binnen bereik liggen.

Omdat op enig moment toch een ingreep noodzakelijk is (automatisch herstel is niet mogelijk) hebben we vannacht besloten het noodlot niet te tarten, deze niet uit te stellen en meteen hier maar naar het ziekenhuis te gaan. De herstelperiode vergt ongeveer een maand. Almaty ligt daarom niet voor de hand (visum verloopt al over negentien dagen). Bishkek daarentegen wel, want als we de grens passeren krijgen we weer een stempeltje dat zestig dagen geldig is.

We hadden al wat meer ruimte in ons reisschema omdat we inmiddels China als einddoel hebben gesteld. Aanvankelijk zouden wij daarna Indochina intrekken, maar daar zijn we al geweest. De tijd om een tijdje te herstellen hebben we dus al gecreëerd. Voorts heeft elk nadeel zijn voordeel. Door de reis “even” te onderbreken, zullen wij later in China aankomen, wat lagere temperaturen en een aflopende moesson met zich meebrengt.

Ondanks de hitte en dampend asfalt verliep gisteren de reis hiernaar toe heel voorspoedig. Een flinke bries pal in het gezicht zorgde voor afkoeling en bomen langs de oude weg voor wat schaduw om af en toe wat af te koelen. De afwikkeling aan de grens verliep op een voor ons ongekende snelheid. Aan weerszijden van de grens geen controle van de bagage, geen verdere vragen, nee alleen maar een stempeltje, waarbij we aan de Kirgizische kant leuk mee geholpen werden.

Er stond een lange rij voor het betreffende loketje. Dat zal wel een tijdje duren, maar achter ons piepte een deur en een beambte vroeg om onze paspoorten. “Jammer dat Nederland verloren heeft” wist hij ons duidelijk te maken. Aan zijn blik konden wij zien dat hij het nog meende ook. Misschien wel omdat hij dat heel zielig voor ons vond, nam hij onze pas- poorten even mee naar binnen en gaf ze daarna met stempeltje weer terug, wees naar de slagboom en wenste ons een goede reis. Het van land wisselen (in voormalig Sovjetgebied) had geen kwartier geduurd, heel wat anders dan de vier uur aan de grens van Iran met Turkmenistan.

Het is vreemd om geheel onverwacht nog een keer in Bishkek aan te komen. Allemaal vertrouwde indrukken om ons heen. Het respect voor mensen die in het verleden hun sporen (lintjes) verdiend hebben, rijden langs het station waar elke ochtend één trein vertrekt (dezelfde die later op de dag ook weer aankomt) en de Russisch-Orthodoxe kerk.





Vandaag hebben we even contact met een kliniek gehad. We zouden morgen kunnen langskomen, maar dan werd ons wel aangeraden een tolk mee te nemen omdat dan niemand aanwezig zou zijn, die Engels sprak. We hebben de eerstvolgende mogelijkheid met tolk maar genomen: aanstaande woensdag om één uur. We houden jullie op de hoogte.


routelink                              http://goo.gl/maps/ZIVIw

standplaats                          Bishkek

route kilometers                     68                      totaal                   9177

extra kilometers                       0                      totaal                     727

hoogtemeters                       228                      totaal                 48847

 

                                                   "in oosterse sferen"

een bonte verzameling indrukken